Top
  >  ΕΛΛΑΔΑ   >  ΚΑΛΑΡΡΥΤΕΣ, ΕΝΑ ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ ΣΤΟΛΙΔΙ ΣΤΑ ΤΖΟΥΜΕΡΚΑ
()

Δίπλα ακριβώς από το Συρράκο, για το οποίο έγραφα πρόσφατα, βρίσκονται οι Καλαρρύτες. Οι Καλαρρύτες είναι ένα πανέμορφο χωριό πραγματικό στολίδι στα Τζουμέρκα, χτισμένο σε υψόμετρο 1200 μέτρων στο χείλος μιας απότομης χαράδρας η οποία καταλήγει στον Καλαρρύτικο ποταμό. Το χωριό έχει χαρακτηριστεί σαν ιστορικός διατηρητέος οικισμός. Όπως το Συρράκο έτσι και οι Καλαρρύτες έχουν την ίδια αρχιτεκτονική στα πέτρινα σπίτια τους ώστε να μοιάζουν σαν δίδυμα χωριά. Συνδέονται μεταξύ τους με ένα πανέμορφο και βατό μονοπάτι που μπορείς άνετα να το διασχίσεις εφ’ όσον σου αρέσει η πεζοπορία και το περπάτημα.

 

ΠΩΣ ΘΑ ΠΑΣ ΣΤΟΥΣ ΚΑΛΑΡΡΥΤΕΣ

Ταξιδεύοντας από την Αθήνα μέσω Πάτρας, περνάς την γέφυρα του Ρίου και οδηγάς μέχρι λίγο πριν φτάσεις την Άρτα. Από εκείνο το σημείο αφήνεις την Εγνατία οδό και βγαίνεις στην έξοδο για τα Τζουμέρκα. Η διαδρομή είναι δύσκολη, με πολλές στροφές και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, αλλά σε αποζημιώνουν οι απίστευτες ομορφιές της φύσης που αντικρίζεις. Ακολουθείς την κατεύθυνση  Άρτα, Ροδαυγή, Μονολίθι, Γέφυρα Πλάκας, Πράμαντα, Χριστοί, Καλαρρύτες.

 

Μπορεί επίσης να σε ενδιαφέρει:  Συρράκο, το Πανέμορφο Κεφαλοχώρι των Τζουμέρκων

 

ΚΑΛΑΡΡΥΤΕΣ & ΙΣΤΟΡΙΑ

 

Η πλούσια ιστορία των Καλαρρυτών ξεκινά από την εποχή του χαλκού όπως δείχνουν τα αρχαιολογικά ευρήματα που έχουν βρεθεί στην περιοχή. Πιθανολογείται ότι πρόκειται για την αρχαία πόλη της Αθαμανίας Άκανθα ή Άκανθος. Όταν οι επιδρομές των Σλάβων τον 7ο αιώνα ερήμωσαν τις πεδινές περιοχές στην κεντρική Ελλάδα, οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να αναζητήσουν μόνιμη κατοικία στα ορεινά. Στα χρόνια της Τούρκικης σκλαβιάς οι Καλαρρύτες, όπως και το γειτονικό Συρράκο, παρέμειναν σαν ανεξάρτητος πυρήνας και έτυχαν ειδικής μεταχείρισης από τους Τούρκους. Τα προνόμια αυτά επέτρεψαν την εγκατάσταση στην περιοχή πληθυσμών από άλλες περιοχές και φυσικά  την αύξηση του αριθμού των κατοίκων.

 

 

Οι Καλαρρύτες γνωρίζουν τη μεγαλύτερη οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη από τα μέσα του 18ου μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα (1750 – 1821). Οι κάτοικοι επεξεργάζονται τις πρώτες ύλες που προέρχονται από την κτηνοτροφία, όπως το μάλλινο ύφασμα από το οποίο κατασκευάζονται οι γνωστές κάπες, οι οποίες αποτέλεσαν ένα εμπορικό είδος ευρύτατα εξαγώγιμο. Ένα τμήμα του πληθυσμού, που δεν έχει οικονομικά κεφάλαια για να ασχοληθεί με το εμπόριο, ασχολείται με την ασημουργία. Οι Καλαρρύτες γίνονται ένα από τα σπουδαιότερα κέντρα κατασκευής προϊόντων αργυροχοΐας. Οικογένειες αργυροχόων, όπως ο οίκος Bulgari ο οποίος μεσουρανεί μέχρι σήμερα σε όλον τον κόσμο, ξεκίνησαν από τους Καλαρρύτες.

Μετά τον πόλεμο και στις δεκαετίες του 1950-1960 το χωριό σταδιακά ερημώνει και το 1981 κλείνει οριστικά και το σχολείο. Μόνιμο αίτημα, το τελευταίο τέταρτο του 20ου αιώνα των κατοίκων της κοινότητας, είναι η αποκατάσταση του οδικού δικτύου και οι κοινοτικές τεχνικές υποδομές, έτσι ώστε να βοηθηθεί η τουριστική υποδομή και ανάπτυξη του τόπου.

 

Μπορεί επίσης να σε ενδιαφέρει:   Tαξίδι στα Πανέμορφα Ζαγοροχώρια

 

 ΤΙ ΝΑ ΔΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΚΑΛΑΡΡΥΤΕΣ

Οι Καλαρρύτες και μόνο λόγω της θέση τους έχουν το πλεονέκτημα μοναδικής όμορφιάς και κάλλους. Δίκαια έχουν χαρακτηριστεί από την πολιτεία σαν παραδοσιακός ιστορικός οικισμός. Ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να περιπλανηθεί στο χωριό μέσα από λιθόστρωτα καλντερίμια και να θαυμάσει τα πέτρινα σπίτια με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική που τα κάνει τόσο ιδιαίτερα. Οι λιγοστοί, τον χειμώνα, κάτοικοι είναι φιλόξενοι και χαμογελαστοί και θα σε βοηθήσουν δίνοντας οποιαδήποτε πληροφορία ζητήσεις.

 

ΜΟΝΗ ΚΗΠΙΝΑΣ

 

 

Πάνω από το φαράγγι του Καλαρρύτικου ποταμού ζωγραφισμένο θαρρείς πάνω στα βράχια βρίσκεται το μοναστήρι Κηπίνας. Το βλέπεις και πραγματικά σε πιάνει δέος. Η Μονή ιδρύθηκε το 1212 και στα χρόνια της Τουρκοκρατίας λειτουργούσε σαν Κρυφό Σχολειό. Η πρόσβαση στη μονή γίνεται από μια κρεμαστή ξύλινη γέφυρα, την οποία σήκωναν οι μοναχοί για να αποκόπτουν την πρόσβαση όταν υπήρχε κίνδυνος. Το καθολικό έχει για στέγη του τον φυσικό βράχο ο οποίος σχηματίζει τον θόλο. Οι τοιχογραφίες χρονολογούνται από τα τέλη του 17ου ή τις αρχές του 18ου αιώνα.  Από τον πρόναο ξεκινά μια σπηλιά με σταλαγμίτες και σταλακτίτες, που φθάνει σε μήκος 240 μέτρων.  Η μονή είναι ανδρική, αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου αλλά γιορτάζει την Παρασκευή μετά το Πάσχα, της Ζωοδόχου Πηγής. 

 

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Είναι ο πολιούχος του χωριού των Καλαρρυτών.  Η εκκλησία χτίστηκε το 1480 και στην επανάσταση του 1821 πυρπολήθηκε και καταστράφηκε. Το ξυλόγλυπτο τέμπλο, ο άμβωνας και το δεσποτικό έγιναν το 1854 από Μετσοβίτη τεχνίτη. Ο υπέροχος κεντρικός του πολυέλαιος δωρήθηκε από την οικογένεια Νέσση και είχε κατασκευαστεί στην Τεργέστη τον 19ο αιώνα.

 

ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ

Ο ναός της Αγίας Τριάδας χτίστηκε το 1818 και βρίσκεται στα ΒΑ σημείο του χωριού εκεί που είναι και το κοιμητήριο. Ο ναός καταστράφηκε δυο φορές, μια κατά την επανάσταση του 1821 και την δεύτερη το 1943 από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής. Για την επισκευή του μετά την πρώτη καταστροφή, έστειλε χρήματα από τη Ζάκυνθο το 1846 ο Αν. Μπάφας . Η επισκευή του ναού από την δεύτερη καταστροφή ολοκληρώθηκε το 1999 και πραγματοποιήθηκε με εισφορές Θεσσαλών Καλαρρυτινών. Ο ναός γιορτάζει του Αγίου Πνεύματος.

 

Mπορεί επίσης να σε ενδιαφέρει:   Ταξίδι στα Τζουμέρκα, Επίσκεψη στον Παράδεισο

 

ΒΡΥΣΕΣ

Ο οικισμός, όπως και όλα τα χωριά, έχει αρκετές βρύσες όπως αυτή της Γκούρας, του Νέσση η οποία βρίσκεται δίπλα στην πλατεία, του Φύτρου κοντά στα χαλάσματα του σπιτιού της οικογένειας Βούλγαρη και άλλες. 

Η βρύση του Παράσχη κατασκευάστηκε το 1768 σύμφωνα με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική και είναι στεγασμένη με θολωτό τρούλο. Η οικογένεια Παράσχη ήταν έμποροι στα Γιάννενα από το 1763, στη Βενετία και το Λιβόρνο (1799-1811).  Θα την βρεις περπατώντας προς την ΒΔ πλευρά του οικισμού δίπλα από το αρχοντικό Κασαρία Φασούλα.

 

ΓΕΦΥΡΙΑ

Στους Καλαρρύτες, όπως και σε ολόκληρη την Ήπειρο, έχουν κατασκευαστεί πολλά μονότοξα στενά γεφύρια τα οποία διευκόλυναν την κυκλοφορία των κατοίκων. Μέσα στο χωριό υπάρχει το γεφύρι του Τουρτούρη το οποίο πήρε το όνομα του από τον Γεώργιο Τουρτούρη που πρωτοστάτησε στην επανάσταση των Καλαρρυτών το 1821 και το σπίτι του βρίσκεται πολύ κοντά στο γεφύρι. Έξω από τον οικισμό αξιόλογη είναι η κρεμαστή γέφυρα Γκόγκου, έργο του Γερμανού μηχανικού Baykman (1935), το γεφύρι της Κουϊάσας, το γεφύρι του Τσάλι στην Κηπίνα και το γεφύρι Καρλίμπου το οποίο βρίσκεται στην περιοχή προς το μοναστήρι Βόλιζα Ματσουκίου.

 

 

ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ Α.ΓΚΟΛΦΙΝΟΠΟΥΛΟΥ

Στην κεντρική πλατεία του οικισμού των Καλαρρυτών στεγάζεται σε ιδιόκτητο κτίριο η ιστορική και λαογραφική συλλογή της Αγγέλας Γκολφινοπούλου. Η συλλογή περιλαμβάνει έργα λαϊκής τέχνης και αργυροχοΐας καθώς και το Ιστορικό Αρχείο της οικογένειας του Γεωργίου Δουρούτη με επιστολές, καρτ-ποστάλ, εφημερίδες και παλιά βιβλία. Το εσωτερικό του μουσείου αποτελεί μια αναπαράσταση του παραδοσιακού σπιτιού των Καλαρρυτών και περιλαμβάνει είδη από την καθημερινή ζωή τα οποία χρησιμοποιούσαν οι κάτοικοι της περιοχής τον προηγούμενο αιώνα. Περιλαμβάνει επίσης παραδοσιακές ηπειρώτικες στολές, κεντητά χειροποίητα ενδύματα, φωτογραφίες της κοινωνικής και αγροτικής ζωής και μεγάλο ιστορικό αρχειακό υλικό με έγγραφα και σφραγίδες.

 

ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΑΛΑΡΡΥΤΙΝΗΣ ΑΡΓΥΡΟΤΕΧΝΙΑΣ

Το Μουσείο Καλαρρυτινής Αργυροτεχνίας στεγάζεται από το 2015 στο κτίριο στο οποίο ήταν το δημοτικό σχολείο του χωριού. Αναπτύσσεται σε δύο διαμορφωμένους χώρους με εκθέματα καλαρρύτικης αργυροτεχνίας του 18ου και 20ου αιώνα.  Στην πρώτη αίθουσα εκτίθενται μηχανήματα και εργαλεία επεξεργασίας μετάλλου, ενώ στη δεύτερη διακοσμητικά και οικιακά είδη, εκκλησιαστικά αντικείμενα, εξαρτήματα παραδοσιακών ενδυμασιών και πολλά άλλα.

 

ΠΟΥ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙΣ & ΝΑ ΦΑΣ ΣΤΟΥΣ ΚΑΛΑΡΡΥΤΕΣ 

 

Στους Καλαρρύτες ο ξενώνας “Ναπολέων Ζάγκλης” βρίσκεται στην καρδιά του οικισμού και λειτουργεί όλον τον χρόνο. Τα δωμάτια έχουν ξύλινο δάπεδο και οροφή, θέρμανση, ασύρματο ίντερνετ και σε κοντινή απόσταση υπάρχει χώρος στάθμευσης των αυτοκινήτων. Στο καφενείο – εστιατόριο της οικογένειας που βρίσκεται λίγα μέτρα μακρύτερα, στην “Άκανθο” ο κύριος Ναπολέων και η γυναίκα του θα σε περιποιηθούν και θα σου σερβίρουν ντόπιους μεζέδες και φαγητά. 

 

 

Αυτή η μικρή ταβέρνα ήταν το παλιό παντοπωλείο – καφενείο – τσαγκάρικο του χωριού και ανήκει στην οικογένεια του κυρίου Ζάγκλη σχεδόν 200 χρόνια ενώ η “επιχείρηση” περνά από γενιά σε γενιά. Εδώ εκτός από τις μοναδικές Ηπειρώτικες πίτες το ντόπιο τσίπουρο και το κρασί θα απολαύσεις οικογενειακή και φιλική ατμόσφαιρα και αξέχαστες στιγμές. Δίπλα από την κουζίνα υπάρχει ένας μικροσκοπικός θολοσκέπαστος χώρος, η “Μπίμσα”, όπου ο κύριος Ναπολέων φιλεύει τους επισκέπτες του, αφηγείται την ιστορία του τόπου και της οικογένειας του και καμμιά φορά όταν έχει κέφι, τραγουδά και κάποιο τραγούδι στην Βλάχικη διάλεκτο. 

 

 

 

INFO: Αυτή η ανάρτηση περιέχει affiliate links. Αυτό σημαίνει ότι αν κάνετε κλικ σε ορισμένους συνδέσμους και στη συνέχεια αγοράσετε ένα προϊόν εγώ θα λάβω μια μικρή προμήθεια. Δεν κοστίζει τίποτα επιπλέον σε εσάς, αλλά βοηθά στα έξοδα λειτουργίας αυτού του ιστότοπου. Σας ευχαριστώ που με υποστηρίξατε με αυτόν τον τρόπο.

 

PIN IT!

How useful was this post?

Click on a star to rate it!

Average rating / 5. Vote count:

No votes so far! Be the first to rate this post.

As you found this post useful...

Follow us on social media!

We are sorry that this post was not useful for you!

Let us improve this post!

Tell us how we can improve this post?

Travel-blogger, Writer, Editor, Photographer, Traveler, Happy Mom, Proud Grandma, Dreamer

post a comment

error: Content is protected !!